Wow, 2025 zit er weer op en wat een achtbaan was dat! Ondanks dat ik redacteur ben en van schrijven houd, ben ik niet zo van een journaal bijhouden (te lui of gewoon dóór!).

Ik heb vorig jaar toch maar eens onder de loep genomen en gekeken naar wat ik zoal heb gedaan. En amai, ik kijk terug op een waanzinnig gevuld en rijk jaar dat alle kanten opging. Het leek alsof ik knipte met mijn vingers en alles vanzelf ging, maar ik heb ook hard gewerkt, al voelt dat niet altijd zo.

Om orde in mijn chaotische brein te brengen, ben ik graag van de overzichtelijke bullet points:

– Twee keer naar Portugal gereisd voor onvergetelijke ademwerktrainingen (ontdekt dat belichaming, veiligheid en connectie mijn sleutels tot zijn zijn. Ik heb er een nieuwe familie bij)

– Verder in ademwerk en daarmee in mezelf gedoken (Mela’s maandelijkse, gratis online ademsessies zijn echt zo’n cadeau! Mijn energetische ledematen gingen zweven, mijn romp en vooral mijn linkerschouder allesbehalve)

– 10 daagse Vipassana gevolgd bij een andere organisatie (wat een wereld van verschil: meer ontspanning en de kunst van de middenweg)

– Gestart met een massageopleiding (eindelijk mogen mijn handen weer hun ding doen)

– Van april tot december meer dan 60 (voornamelijk kosteloze) sessies mogen begeleiden en met sommige cliënten ook een sessie uitgewisseld (alsof ik niet anders deed, en zo dankbaar voor kwetsbaar te mogen zijn/zien). Dan tel ik de massage-uitwisselingen met mijn fijne medestudenten nog niet eens mee. Megatrots dat een cliënt een reeks van 10 prachtige ademsessies bij mij heeft gedaan! En dat nu ook de eerste betalende cliënten zich aanmelden.

– Maandelijks één of twee keer spaceholden bij Ecstatic Dance in Wageningen en Ede (de familie wordt alsmaar groter)

– Overlijden van een dierbare vriendin en de warmte ervaren van de gemeenschap om haar heen.

– Op rigoureuze wijze familie-/vriendschapsbanden herzien (zowel aangehaald als afstand gecreëerd), waardoor zo maar festival Healing Garden op mijn pad kwam. En ik mijn Goudse familie na +20 jaar weer heb kunnen ontmoeten.

– Enlightenment Intensive retraite in Wales gedaan (de vraag “Tell me who/what you are” blijft intrigeren)

– Meer thuisgekomen in mijn stacaravan en op het recreatiepark (het meemaken van de zomer en het leren kennen van leuke buren hielpen)

– Veel potentiële praktijklocaties bezocht in de regio (bijzondere contacten opgebouwd en veel geleerd over wat me wel en niet blij maakt). Een aantal maanden een Arnhemse locatie mogen co-hosten.

– Als ondernemer gestart in lichaamsgerichte coaching, en website en flyers uit de grond gestampt (ja, ik ben trots, en ik mag daar best meer bij stilstaan)

– Vrijwilligerswerk gedaan bij knuffelmoeder Amma’s bezoek aan Nederland (deze keer hoefde ik geen omhelzing, maar was ik dik tevreden om te dienen)

Als ik die immense lijst en de indrukken zo laat inzinken, spat mijn hoofd bijna uit elkaar. Vooral van geluk en dankbaarheid.

Mede door de laatste ademtraining (en de thuiskomst) in december merkte ik dat ik – hoewel er altijd strubbelingen en tegenslagen zijn – verlang naar het leven in een gemeenschap. Dat is misschien wel iets om in het nieuwe jaar te onderzoeken. Net als de intensiteit van mijn leven een stukje terugschroeven. Ik zou nog opbranden voordat ik voorgoed ga.

Ondanks dat ik iets van een ziener ben, ben ik niet zo’n visionair die aan de slag gaat met intenties voor het nieuwe jaar. Dus ik weet niet of ik nog iets ga posten over mijn doelen en wensen. Eindeloos samenvallen met het hier en nu is al een mooie (op)gave.

Gelukkig nieuwjaar voor jullie allen!