Wat schitterde vanmiddag laat mijn park en bos in het zonlicht. Ik ervaarde kort een kwantumfysisch moment. Wil ik liever in een warm land als Portugal zijn of hier waar ik nu ben? Wil ik op mezelf blijven wonen of in een gemeenschap? Of mag ik het allebei op hetzelfde moment? Ik mag en kan het allebei. Zo kan ik hier lopen en daar in gedachten zijn. Of andersom, iets helemaal anders of niet. Alles is mogelijk en binnen bereik.

Bij een groepje bomen stond ik wat langer stil:
randen wit en goud
oneindige tinten bruin en groen
bomen en ik die van plaats verwisselen

Dan met mijn gedachten bij een retraite in Wales:
“verben me tel je wiet”
eh…
“verboom je ben me telt”
nou…
“verwie met oom je belt”
jee…
ik ben ff de weg kwijt, maar wel thuis